ដើមឈើស្នេហា
26/10/2009

ទិដ្ឋភាពពេលល្ងាច និងបណ្តាគូរស្នេហ៏ក្បែរដើមឈើស្នេហ៏

កូនសោរក្លាយជាស្លឹក របស់ដើមឈើស្នេហ៏
ថ្ងៃនេះសូមលើកយករឿង ស្នេហាមកចែករំលែកបងប្អូនអ្នកភូមិយើងម្តងទៀត! ហេហេ
នេះជាដើមឈើស្នេហ៏ ដែលត្រូវបានគេដាំនៅលើស្ពាន Tretriakovsky (ស្ពានសំរាប់ថ្មើរជើង) ឆ្លងស្ទឹង/ទន្លេ Matxcơva ដែលអ្នកស្រុកអោយឈ្មោះថា ដើមឈើស្នេហ៏។ សំរាប់គូរស្នេហ៏ គេតែងតែយកសោរមកចាក់ ឬព្យួរនៅដើមឈើនេះ រួចហើយបោះចូលក្នុង ស្ទឹង/ទន្លេ Matxcơva វាមាន័យថាគ្មានអ្នកទី៣ណា មកបំបែកគូរស្នេហ៏គេ បានឡើយ ហើយសព្វថ្ងៃនេះ ក៏មានគូរស្នេហ៏ដែលរៀបការថ្មី បង្កើតប្រពៃណី កូនកម្លោះបីកូនក្រមុំឆ្លងស្ពាននេះ ដើម្បីយកសោរទៅព្យួរដែរ។
ចំពោះអត្ថន័យនៃ អត្ថបទនេះខ្ញុំមានគោលបំណង និយាយពីភាពស្មោះត្រង់ក្នុងសេចក្តីស្នេហ៏ ទោះជាពួកអឺរ៉ុប ក៏ចង់បានសេចក្តីសេ្នហា ដែលពុំមានការបាក់បែកដែរ (មិនចឹងមានអ្នកទីបី…) ។
តើខ្មែរយើង គួរតែបញ្ចេញស្នេចក្តីស្រលាញ់ អោយអ្នកដែលខ្លួនស្រលាញ់ឬ ទេ? បើបាន តើដោយវិធីណា?
បើមិនបាន តើហេតុអ្វី?
សំនួរខាងលើសូមបងប្អូនអ្នកភូមិ គិតដោយខ្លួនឯងចុះ ចំពោះអត្ថបទនេះ ក៏មិនមែនមានន័យថាខ្ញុំ ទទួលយកវប្បធម៍អឺរ៉ុបដែរ ។

ដើម ដំបូង

គូរស្នេហ៏ជាច្រើន បានយកសោរមកចាក់ស្នេហាគេនៅលើ ដើមឈើនេះ
ប្រភពដើម វៀតណាមអ៊ិចស្រ្ពេស.នែត
26/10/2009 at 10:27 ល្ងាច
បើនៅស្រុកខ្មែរវិញ ត្រូវប៉ាន់ក្មេងរើសអេតចាយបាត់។ ចង់ម៉ែអាសោរអីក៏ដោយ កាត់យកស្ពាន់ទាល់តែអស់
26/10/2009 at 10:43 ល្ងាច
ហេហេ ខ្ញុំក៏គិតចឹងដែរ, បើខ្មែរ ចង់ធ្វើចឹងបែប មិនប្រើរបស់អស់ហ្នឹងទេ យ៉ាងច្រើនសរសេរលើក្រណាត់ចង់ភ្ជាប់! អារឿងឆ្លាក់ឈ្មោះ ជាប់នឹងដើមឈើឬ សរសេរលើដំ្មអីហ្នឹង បែបគេលែងប្រើហើយដឹង! វាបាត់បង់សោភណភាពដើមអស់! ហេហេ
27/10/2009 at 10:28 ព្រឹក
wowowow Love, every one really needs love. No one can avoid it in the full life. Sure?
27/10/2009 at 10:46 ព្រឹក
yeah that’s right,,,, we live in this world need love,,,, as we love our country,,love our parents and relatives,,,love environment,,,love our culture,,, but the way we show the love is different from each other…
Thanks for visiting my blog
27/10/2009 at 1:36 ល្ងាច
សាយ័ន្តតូចយំ លើភ្នំដងរែក តឹងទ្រូងស្ទើបែក បាត់បង់សង្ខា តូចអើយតូចទូញ ទំនួញខ្លោចផ្សា ខែណា ឆ្នាំណាទើបផុតសៅហ្មង – - – -
ពេលស្តាប់ចម្រៀងនេះខ្ញុំតែងតែនឹកដល់ ប្អូនសាយ័ន្តជានិច្ច!!!
សុខសប្បាយសាយ័ន្ត!!!
27/10/2009 at 3:09 ល្ងាច
លោកគ្រូពិតជាពូកែមែន ចេះទាំងក្បាច់គុណនិងអក្សរសាស្រ្ត! ហេហេ ហើយច្រៀងពិរោះទៀត!
បាទសុខសប្បាយទេ! ចុះលោកគ្រូវិញ?
27/10/2009 at 3:50 ល្ងាច
សាយន្តហៅគាត់ថាលោកគ្រូ គាត់ធ្វើគ្រូនៅណា?
27/10/2009 at 4:57 ល្ងាច
អូ,,,ខ្ញុំធ្លាប់រៀនគណិតក្រៅម៉ោងជាមួយគាត់ កាលនៅរៀនទី១២(ឯបាត់ដំបង) តែគាត់មិនបាន បង្រៀននៅសាលាណាមួយទេ ពេលនោះ! តែឥលូវគាត់បង្រៀននៅសាលា ណាមួយឬនៅខ្ញុំ ក៏អត់ដឹងដែរ! ទាល់តែសួរគាត់បានច្បាស់
28/10/2009 at 9:32 ព្រឹក
ចំនែកខ្ញុំវីញអត់ធ្វើអីចឹងទេ គឺឲ្យកុមារកាមទេព បាញ់ព្រួញស្នេហ៍ឲ្យ។
វាថា ” បងឆាយៗ ខ្ញុំចាំយូហើយម៉េចក៏បងមិនទាន់រកគូបានទៀតចឹង
ព្រះបិតាហៅខ្ញុំទៅវិមានវិញហើយ ចាំបងរកគូបានហើយ ចាំហៅខ្ញុំ “ ។
ចំនែក រូពភាពខាងលើនេះ មិនដឹងមាមសោប៉ុន្មាន? ប្រជាអាចយកទៅស្លររំ
លាយជាលោហៈធាតុ ធ្វើ robot បានទៀតផងក៏មិនដឹង។